We Love Me!

Post-Christmas-Post

Καλημέρα και καλή χρονιά. Είμαι σίγουρος οτι ο εμπνευσμένος τίτλος που χρησιμοποίησα για αυτό το post έχει χρησιμοποιηθεί σε άλλα 440 blogs από την 1/1/2010 και μετά, αλλά εγώ ισχυρίζομαι οτι το σκέφτηκα πρώτος. Έτσι είναι τα πράγματα στο Web, λες ότι θες, όπου θες και άντε να βρεις άκρη ποιος έχει δίκιο. (by the way στη μοντέρνα ελληνική έχουμε conversion του "ό,τι" --> ότι; Τι πράγματα είναι αυτά; Εμείς οι παππούδες πως θα συνηθίσουμε;)

Ελπίζω τα δικά σας Χριστούγεννα να ήταν όμορφα, χαρούμενα και γλυκά όπως έχει καθιερώσει το στερεότυπο του Coca Cola Santa Claus. Στα ελληνικά δεδομένα νομίζω οτι αυτό μεταφράζεται σε άπειρο φαγητό, ακόμα πιο πολύ ποτό και το γενικότερο συναίσθημα αγάπης και ευτυχίας προς όλο τον κόσμο που προέρχεται από το, let's face it, το προαναφερθέν αλκοόλ. Τι; Αυτό το κάνει το πνεύμα των Χριστουγέννων; Και πόσες θερμίδες έχει αυτό; Το εμφιαλώνει η 3Ε ή το ζητάω όπως τη μπύρα βαρέλι;

Christmas Spirit λοιπόν και σκέψεις για το νέο έτος. Έλειπα αρκετό καιρό από την πόλη και ενώ θα μπορούσα να συνεχίσω το blogging while in the snowy slopes of Bansko, το θεώρησα λίγο καμμένο. Νομίζω οτι εσείς οι 8 που ζείτε συνδεδεμένοι με USB στον υπολογιστή σας περιμένοντας πότε θα γράψω κάτι νέο θα αντέξατε μερικές μέρες χωρίς εμένα. Το Bansko πάντως, μιας και με ρώτησαν τουλάχιστον 2 άτομα - κάτι το οποίο εγώ μετέφρασα σε "σε παρακαλούμε γράψε κάτι για αυτό στο blog σου γιατι η ζωή μου είναι άδεια χωρίς αυτή την πληροφορία" -  είναι περίπου όσο καλό όσο το περιγράφουν. Σα χιονοδρομικό είναι σίγουρα εντυπωσιακό και μεγάλο αλλά υπάρχει ενα συγκλονιστικό πρόβλημα τις μέρες των γιορτών. Έχει 2 δισεκατομμύρια Έλληνες και ουρές 2.5 ωρών για να ανέβεις. Με καταπληκτικές μαθηματικές πράξεις και καθόλου κοινή λογική, συμπεράινει κανείς οτι ακόμα και αν κάνεις την καρδία σου κρυπτονίτη και αντέξεις την αναμονή για την ουρά, αυτά τα 2 δισεκατομμύρια παιδάκια και μαμάδες θα σε περιμένουν σε νέες, εντυπωσιακές, glamour-άτες ουρές σε κάθε lift (το glamour αναδύεται από τον ακριβά αγορασμένο εξοπλισμό των αρχάριων σκιέρ που πέφτουν περιμένοντας στην ουρά του λιφτ φορώντας τα ski). Συμπέρασμα ανεκδότου: Πάτε καθημερινή η κανένα άκυρο σαββατοκύριακο προς Μάρτιο...

Απο την άλλη, τα ξενοδοχεία είναι potentially φτηνά. Προφανώς τις μέρες των γιορτών χτυπάνε τις τιμές, άρα πρέπει να προσέξετε να πάτε πάλι μέρες που θα είναι ψιλο-άδεια ή να κλείσετε με κάποιο group. Πάντως για τα facilities που προσφέρουν, κάποια σίγουρα αξίζουν τα λεφτά τους. Το Guinness στο οποίο μείναμε εμείς ήταν μία αστεία περίπτωση: Απ'έξω έιχε 5 αστέρια, ο οδηγός το έγραφε 4 και εγώ ένοιωσα σε κάποιες στιγμές οτί είναι 2 αστέρων ελληνικής κατασκευής όπου κάποιος λάδωσε τον αστεροδότη. Όχι οτι είχε και τεράστια σημασία γιατί σε ένα ski trip περνάς θεωρητικά λίγες ώρες στο ξενοδοχειό, αλλά για κάποιον που σκέφτεται να κάνει μία πιο τυπική "εκδρομή" ίσως είναι θέμα.

Το φαγητό πάντως τα έσπαγε (αν ήξερες που να πας):

Για όποιον φάει στο Bansko και διαβάσει αυτό το post, έκπτωση 14% στο διατροφολογικό γραφείο της διπλανής μου πόρτας. Συνεχίζω με Random thoughts that do not warrant a post of their own (tm):

1) MMO Tidbit of the day: In Entropia Universe, Crystal Palace is sold for PED330.000.000 = $330,000 = €229,166

Μόνο 229 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΥΡΩ πλήρωσε ο Buzz "Erik" Lightyear για να αγοράσει το, μέχρι αυτή τη στιγμή πιο ακριβό Virtual Property στον "κόσμο", το Crystal Palace. First things first: Το Entropia Universe είναι η συνέχεια του MMO Project Entropia, το οποίο προφητικά (*χειροκρότημα*) είχα αναφέρει πριν από 2-3 χρόνια στο τότε συνδυασμό από άχρηστα posts που αποκαλούσα blog μου ως νέο φαινόμενο μαζί με το Second Life. Εν ολίγοις, είναι ένα παιχνίδι οπού το in-game currency, το PED (Project Entropia Dollar) αντιστοιχεί σε 0.1 USD, με exchange μέσω του site της εταιρίας. Νομίζω οτι ήρθε η ώρα να κάνω ένα account και εγώ για να το δώ και να ξέρω περισσότερα, πάντως παραδέχομαι οτι η ιδέα του να "παίζεις" και να μπορείς να κάνεις refund το playtime σου μέσω του παιχνιδιού είναι πολύ ελκυστική (τραγικό αχρηστο info of this paragraph: δε μπορούσα να θυμηθώ πως είναι το "attractive" στα ελληνικά και αναγκάστηκα να κάνω google search).

Πάντως είναι λίγο αστείο και τρομακτικό έτσι; Έχουμε virtual property selling/buying και world records πλέον και για τον ψηφιακό κόσμο - science fiction addicts, αρχίστε να σκέφτεστε τι θα γίνει σε μερικά χρόνια, οι υπόλοιποι we can merely wonder. Όπως έλεγα και πριν απο μερικές μέρες σε κάποιους στο πανεπιστήμιο, κάτι πολύ δυνατό πρόκειται να συμβεί και κανείς δεν ξέρει τι είναι ακριβώς. Για μένα τα πράγματα έχουν ως εξής και σκεφτείτε τι τεράστιες αλλαγές έφερε το καθένα:

Microsoft --> Google --> Blogs --> Facebook --> (?)

Προφανώς και λείπουν 120.000 σημαντικά πράγματα από μέσα αλλά μιλάω για πράγματα που ξέρει και "νοιώθει" ο μέσος χρήστης. Απανταχού computer science students/geeks θυμηθείτε: είστε ενα μικρό ποσοστό του κόσμου. Ο κόσμος κινείται από τον casual user, οι εταιρίες που βγάζουν πολλά λεφτά γράφουν software για τον casual user (η για το iphone, που μαγικά έχει συνδεθεί με την έννοια του casual user, άκου να δεις). Μη σκέφτεστε για εμάς, εμέις είμαστε ειδική κατηγορία - σκεφτείτε υπηρεσίες για τη μαμά σας (και μετά καλή τύχη να της εξηγήσετε πως δουλεύουν).

2) Το χριστουγεννιάτικο δώρο της αδερφής μου: Το ήθελα τόσο καιρό. Το περίμενα χρόνια. Από τότε που πήρα το πρώτο μου αρμόνιο, περίμενα να έρθει η στιγμή αυτή. Ούτε το Roland Fantom X6 γέμισε την καρδία μού, ούτε το καινούριο shiny cool Micro Korg XL. Το πολυπόθητο Disney Princesses Keyboard είναι επιτέλους δικό μου. Σε ευχαριστώ Εβελίνα...

Εγώ επιμένω οτι όταν σε έφεραν στο σπίτι μωρό και είπα "μπορούμε να τη γυρίσουμε πίσω;" κάτι ήξερα. Θα το πληρώσεις ακριβά αυτό!

3) Oldie but Goodie: Πόσο καιρό είχα να το δώ αυτό... still makes me laugh (Safe for Work αλλά βάλτε ακουστικά):

Pomegranate Phone & The Way of the Post*

Βρήκα τη λύση! Θα καμουφλάρω κάθε post με κάτι (remotely) χρήσιμο ώστε να ανέχεται ο αναγνώστης (τι; υπάρχουν και γυναίκες;) όλα τα υπόλοιπα μη-χρήσιμα, Ιωνοκεντρικά (τι ωραία λέξη), βαρετά tidbits. Φοβερή ιδέα;

Φαινομενικά χρήσιμο κομμάτι του post: Το τηλέφωνο που όλοι περιμέναμε μιάς και κάνει και καφέ. Το Pomegranate Phone, ελληνιστί - ροδόφωνο (μη ψαρώνετε, ούτε που ήξερα τι είναι το pomegranate πριν πάω στο Google) είναι super cool and fancy. Το ροδόφωνο λοιπόν θα εμφανιστεί στην αγορά 17 Απριλίου του 2304, στις 6:05μμ για να κοντράρει το iPhone 199GS. Παρακαλώ αυτή η πρόβλεψη να γραφτεί στα πρακτικά ώστε μετά θάνατον μου να αναγνωριστώ *και* για αυτό. Υποψιάζομαι οτι το έργο μου ως ερευνητής του Web, μουσικός σε μπουζούκια ή ό,τι άλλο καταλήξω να κάνω θα ωχριά μπροστά στα blog posts μου, ίσως όμως και να κάνω λάθος, πράγμα σπάνιο.

Αν προσπαθήσει κανείς να το δει πέρα από το πανέξυπνα στημένο website του το οποίο πρακτικά προμοτάρει τη Nova Scotia - η οποία δεν είναι συνδρομητικό πακέτο της Nova για Αγώνες Σκωτζέζικου Badminton αλλά περιοχή στον Καναδά (!) -  είναι όντως φοβερό concept phone. Ίσως να το παράκαναν με την κοπέλα που ραφινάρει τα ποδαράκια της με το built-in razor (με bluetooth γίνεται remote-controlled machine of death?) αλλά η ιδεά του projector με άφησε άφωνο. Μακάρι να τα δούμε σύντομα. Ναι Apple fanboys (είπε ο κάτοχος 3GS), πρώτα θα τα βγάλει η Apple και μετά θα τα κλέψει το ροδόφωνο, happy? By the way, thank you Mata για το link

(Φαινομενικά) άχρηστο κομμάτι του post: Πρώτον, έχει ζέστη. Παράλογη ζέστη για Χριστούγεννα. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες για το Global Warming (νομίζω οτί 3-4 άτομα ασχολούνται με αυτό τώρα τελευταία αλλά δε βλέπω ειδήσεις, μόνο τον occasional Λαζόπουλο γιατί μια κοπέλα μου είπε οτι φτάνει) αλλά  προφανώς κάτι δεν πάει καλά - συμπεριλαμβανομένου εμού φυσικά. Σε κάθε περίπτωση, με ζεσταίνει η θαλπωρή του blogging και των 4 φανατικών θαυμαστών μου (2 of which are legally bound) οπότε το 2010 θα είναι χρονιά-φωτία για μένα (και για εσάς που θα καίγονται λίγα-λίγα τα εγκεφαλικά σας κύτταρα διαβάζοντας τις ατελείωτες παρενθέσεις μου που ανοίγουν και κλείνουν μετά από πολύ ώρα, αναγκάζοντάς σας να κάνετε back track για να δείτε από που ξεκίνησε το τρένο της σκέψης μου).

Μιλώντας για τρένα, δεν έχω να πω τίποτα. Α, ίσως οτι το Trains από Porcupine Tree είναι κομματάρα. Ψάχνοντας κάποιο wikipedia entry για το κομμάτι βρήκα και την παντελώς άχρηστη λίστα από κομμάτια για τρένα (ακριβώς όπως λέμε κομμάτια για την αγάπη, τον Πόντο και το πως-σε-θυμάμαι-μόνο-όταν-πίνω-άτιμη-γυναίκα). Ξέρω, ξέρω, ήδη νοιώθετε ένα εγκεφαλικό κύτταρο στην πάνω δεξιά μεριά να σιγοψήνεται καθώς και την απύθμενη απογοήτευση που φέρνει η συνειδητοποίηση ότι αυτή η λίστα -  ακόμα και αν δε τη διαβάσατε, η γνώση της ύπαρξής της - κατέλαβε χώρο στη μνήμη σας που δύσκολα θα πάρετε πίσω. Θα πρότεινα να αρχίσετε να μνημονεύετε καινούργιες πληροφορίες ώστε να πανω-γραφτεί (agglisti: overwrite).

Όσον αφορά το WordPress τώρα (ναι, άσχετο) έχω εντυπωσιαστεί. Είχα να το χρησιμοποιήσω αρκετά χρόνια και πλέον έχει γίνει full-fledged σουίτα - media management, πολύ ωραίος editor, AJAX και άλλα τέτοια. Εγώ πάντα ήμουν fan του Drupal αλλά σαν blogging platform, νομίζω οτι το WordPress τα αξίζει τα εύσημα.

Για τους non-geeks (που πραγματικά αναρωτιέμαι τι κάνετε εδώ), το WordPress είναι το "software" πίσω από αυτό το blog καθώς και άλλα πολλά blogs στον κόσμο. Το AJAX είναι ομάδα ποδοσφαίρου, καθαριστικό παραθύρων (αν το τραβήξεις σαν αστείο) και παράλληλα μία τεχνολογία που τα τελευταία χρόνια είναι υπαίτια για το φοβερό feeling του "κάτσε ρε συ, πως άλλαξε η σελίδα στον Firefox χωρίς να πατήσω refresh?".

Extra φαινομενικά χρήσιμο κομμάτι γιατί νοιώθω large: Το μοναδικό Google Chrome Extension που έχω βρει χρήσιμο μέχρι τώρα: Google Quick Scroll - πανέξυπνη ιδέα! Αφού κάνεις click σε κάποιο Google Result, εκτός του οτι σε "πάει" στο κομμάτι της σελίδας που έγινε η ταυτοποίηση με τα search terms σου, σου δείχνει και ένα πινακάκι με τα άλλα σημεία της σελίδας οπού υπάρχει κείμενο που μπορεί να σε ενδιαφέρει. Well played.