Blogging, Facebook & Hiding your filez

Πιστέψτε με: το πιο δύσκολο κομμάτι του να γράφει κανείς post σαν τα δικά μου - πέρα από το να πληρώνω κόσμο για να τα διαβάζει - είναι να βρίσκω τίτλους που να περιγράφουν με ακρίβεια την πανδαισία λέξεων και παρενθέσεων με την οποία μολύνω τον Παγκόσμιο Ιστό. Αυτή η τελευταίο grotesque μετάφραση έχει κάποια ιστορία απο πίσω (όπως οτιδήποτε σκέφτομαι. Αλήθεια!). Αρχικά λοιπόν είχα γράψει "μολύνω το Web" αλλά τελευταία κάποιοι (όλοι) με κράξατε οτι πηγαινω-έρχομαι (μαααα δε σε βρίιιισκω) μεταξύ ελληνικών και english σε εκνευριστικό βαθμό. Ξεκίνησε λοιπόν το τρένο της ιωνικής σκέψης που ασχολείται με ένα από τα πρώτα πράγματα που μας είπαν οι σοφοί γέροντες στο Southampton, όπου παρακολούθησα το MSc in Web Technology:

[σχετικά με μία πληροφορία που βρήκε ένας φοιτητής σε ένα website μέσω Google, αφού δήλωσε "I found this on the Internet"]
You didn't find this information on the Internet, you found it on the Web.

Βλέπετε, το Internet είναι κομματάκι μεγαλύτερος συνδυασμός υπηρεσιών απ'ότι γνωρίζει ο μέσος χρήστης. Έχει μέσα Mail servers, Filesharing (Torrents), Web Services, FTP Servers και πολλά ακόμα αλλά αυτό που τελικά ξεχωρίζει είναι το Web - οι ιστοσελίδες. Χωρίς να θέλω να συνεχίσω με τεχνικές λεπτομέρειες επί του θέματος και να κοιμηθεί το 97% από εσάς, αυτό που θέλω να πω είναι οτι το 99% του πληθυσμού (κι άλλο ψεύτικο νούμερο με σκοπό το στατιστικό εντυπωσιασμό σας) χρησιμοποιεί τις δύο λέξεις, Internet & Web ως συνώνυμα. Στην πραγματικότητα το ένα (Web) είναι μία υπηρεσία που "τρέχει" "πάνω" στο άλλο (Internet). Φυσικά όλα αυτά ωχριούν μπροστά στο γεγονός οτι ακόμα και αν πείσεις τον Ελληνάρα να χρησιμοποιεί τη έννοια Web αντί για την έννοια Internet, παραμένει το πρόβλημα της αστείας μετάφρασης των δύο.  Στα ελληνικά η φράση "χτες σέρφαρα στον Ιστό" είναι ελαφρώς πιο γελοία από το "χτες άκουσα στο στερεοφωνικό μου τον τελευταίο πτυκτό δίσκο του Βασίλη Καρρά" (compact disc).

I digress όμως, κάτι άλλο ήθελα να πω πριν αρχίσω την πολυλογία και με συνεπάρει η ανάγκη να διαφωτίσω τον αναγνώστη. Σκεφτόμουν τις προάλλες οτι όταν είχα ξεκινήσει το blogging το 1946 υπήρχε ένα κενό το οποίο κάλυπτα μέσω του blog - το virtual ναρκισσισμό, την ανάγκη να μοιράζομαι με τον Χ, Υ άγνωστο τις διαδικτυακές μου σκέψεις. Enter Facebook όμως και ξαφνικά έχουμε έκρηξη του φαινομένου καθώς για κάποιο μυστήριο λόγο, οι φωτογραφίες με μαγιώ της random (κακήγραμμης) ελληνίδας κρίνονται απαραίτητο στοιχειό του Public Profile της. Δεν πρόκειται να γκρινιάξω για το γεγονός οτι το 90% των facebook users δεν έχουν ιδέα πως δουλεύουν τα privacy settings, αλλά θέλω να πω οτι το Facebook έκλεψε σιγά-σιγά κάποιο μέρος του Blogging (ναι αυτό με το μαγιώ ήταν απλά γκρίνια). Αν τώρα πχ θέλω να γράψω "αύριο παίζω live εκεί με το κλαψ κλουψ τρίο", γιατί να το κάνω στο blog? Δε το βάζω καλύτερα στο Facebook που θα φτάσει without-their-choice και στους 369 φίλους μου? (το νούμερο έπρεπε να αλλάξω tab για να το δω, δεν το ξέρω απ'έξω. Αλλα το γεγονός οτι το facebook μένει ψιλο-ανοιχτό σε κάποιο tab είναι λίγο τρομακτικό).

Νομίζω τελικά οτι τα blogs έχουν καταλήξει να είναι καταφύγιο για μεγάλες δόσεις πολυλογίας ή τουλάχιστον για σκέψεις συγκεκριμένου είδους και βεληνεκούς (πες με Tech Blog). In any case, το "what I'm doing" part το έχει κλέψει το Facebook, αν όχι το twitter. Το "what I will be doing" το έχει κλέψει το event management του Facebook for sure, παρ'ότι που εσείς που κάνετε attend στα πάντα μας μπερδεύετε με το πως καταφέρνετε να έχετε κάνει τη μέρα σας να έχει 25 ώρες. Μπράβο σας πάντως για την τεράστια κοινωνική σας ζωή καθώς και την υπερ-ηρωική σας δυνατότητα να βρίσκεστε σε 3 και 4 μέρη ταυτόχρονα!

Useful part of this post: Α ναι, υποσχέθηκα οτι σε κάθε post (να το κάνουμε κάθε 2-3; pretty please;) θα γράφω και για κάτι χρήσιμο, κάτι που θα φέρει φως στο σκοτεινό μεσαίωνα τεχνολογικής φύσεως που περνά ο μέσος χρήστης. Στο σημερινό μενού έχουμε μία πραγματικά χρήσιμη συμβουλή: πως να κρύψετε τα αρχεία σας.

Τώρα αν στο μυαλό σας έρχονται κατευθείαν πονηρές σκέψεις σας πληροφορώ οτι το 99% του κόσμου χρησιμοποιεί τέτοιες τεχνικές για να κρύψει συλλογές σπάνιων φωτογραφημένων γραμματοσήμων, βίντεο που δείχνουν φυσιοδίφεις να παρατηρούν εξωτικά πετούμενα καθώς και chat logs από συνομιλίες με αγαπημένα πρόσωπα που μετανάστευσαν στο εξωτερικό το 1821 ή διακεκριμένους επιστήμονες που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στο να αποδείξουν οτι οι δεινόσαυροι δεν πέθαναν in vain. Αν λοιπόν έχετε και εσείς τέτοια αρχεία κάπου, καλό είναι να σταματήσετε να πιστεύετε οτι είναι ασφαλή στο My computer --> My Documents --> Secret Files (please don't look here). Ούτε, αν είστε 1 κλικ πιο πεφωτισμένος, σε passworder rar files. Brute force attacks σπάνε τα rar passwords σχεδόν για πλάκα οπότε τουλάχιστον βάλτε ένα super strong password.

Για μένα, η καλύτερη λύση είναι το Truecrypt το οποίο παρέχει σχεδόν παρανοϊκά επίπεδα προστασίας και κρυπτογραφίας. Λέω παρανοϊκά γιατί φανταστείτε οτι έχει προβλέψει μέχρι και περίπτωση εκβιασμού οπού ο ιδιοκτήτης αναγκάζεται (μετά από ασταμάτητο γαργαλητό πατούσας) να προδώσει το password. No problem γιατί μπορεί να έχει δημιουργήσει 2 password για το ίδιο αρχείο - το ένα "δείχνει" στο κανονικό κρυφό folder και το άλλο, το οποίο προδίδει όταν οι πατούσες του δεν αντέχουν άλλο γαργαλητό, να δείχνει σε ένα fake folder με μερικά σκόρπια files που θα πείσουν τον κακούργο οτι αυτά έκρυβε.

Θα σας παραπέμψω λοιπόν σε αυτό το post του Lifehacker που εξηγεί τι είναι το Truecrypt και πως δουλεύει. Πέρα από την πλάκα, αν έχετε οποιοδήποτε sensitive file να ασφαλίσετε, χρησιμοποιήστε το. Password databases, money documents (π.χ. excel με bank transfers), οτιδήποτε δε θα θέλατε να πέσει στα λάθος χέρια σε περίπτωση που κάποιος σας κλέψει το laptop ή αποκτήσει πρόσβαση στο desktop σας.

Semi-Useful but completely unrelated tip that just came to mind: Όσο γράφετε κείμενο, αν πατήσετε τα βελάκια στο πληκτρολόγιο μετακινείται ο δείκτης κατά 1 χαρακτήρα. Αν πατήσετε ctrl + ένα από τα βελάκια, μετακινείται κατά 1 λέξη. Αν πατήσετε shift + τα βελάκια αρχίζετε να επιλέγετε κείμενο. Τα έλεγα σήμερα στους πρωτοετείς και συμπέρανα οτι και εγώ άργησα να μάθω αυτά τα shortcuts. Εσείς όμως τυχερότατοι αναγνώστες μόλις κάψατε μερικά ακόμα εγκεφαλικά κύτταρα συγκρατώντας αυτή την πληροφορία! Συγχαρητήρια!

Anywho, νομίζω οτι για σήμερα αυτά είναι αρκετά. Χρωστάω ακόμα ενα useful post για iPhone apps που προτείνω καθώς και μία λιστα των blogs/sites που διαβάζω που υποσχέθηκα σε εσένα (ναι, σε εσένα, όχι, όχι εσένα, τη διπλανή σου). Θα έλεγα κάτι cliche του στυλ "υπόσχομαι να γράφω πιο συχνά" αλλά θα ήταν τεράστιο ψέμα, θα συνεχίσω να γράφω όποτε μου κατεβαίνει οπότε προτείνω να με παρακολουθείτε μέσω RSS feed ή με τον παλιό καλό τρόπο - έχει μια φοβερή ταράτσα απέναντι από το δωμάτιό μου με τέλεια θέα, κεντρική κρύωση και μηδενικές προδιαγραφές ασφάλειας. Τα λέμε εκεί.

Music in the background during this post: Muse και: Plug-in Baby, Hysteria, Butterflies And Hurricanes. Επίσης όλο το Black Holes and Revelations που μου "έβγαλε" μία χρονιά (και ΤΙ χρονιά) στο Southampton.